mezarımın başında

Yaşanmamış hayaller için üzülmem
Daima içimde kalacak tutkuları.
Yaşanmış hatıralara üzülürüm,
Bir gün unutulacak tattırdıkları.
Bu yüzden hayatıma bir hayal tutuştur,
Boğsun beni sadece bana gerçek olan.
Kendi gerçekliğim ölümden de sonsuzdur,
Unutmam kelimeler çıkmasa da cansız ağzımdan.
Hatıralarla yıkanırım mezarımın başında.
Gözlerimi siler kederli son nefes.
Bedenim hayata geri dönmek zorunda
Çünkü aslında iki mezara sahiptir herkes

Birine her öldüğünde uğrarsın,
Diğerinde uzun yıllar yaşarsın.